قدرت همه جاست نه به خاطر آن که هرچیزی را در بر می گیرد بلکه به خاطر این که از هر جایی می آید .   

فو کو در تحلیل صوری اش از قدرت به سه موضوع تاکید کرد  قدرت در  تمام ارتباطات اجتماعی وجود دارد . قدرت به مانند مفصل نه تنها نهاد ها بلکه گفتمان ها را به هم متصل کرده است و         نفوذ و اهمیتش با چگونگی تنیده شدن  ارتباطات اجتماعی  نهاد ها و گفتمان ها در استراتژی های گوناگون متفاوت  است او هم چنین روی تکنولوژی قدرت و ارتباط دانش قدرت و تغییر استراتژی ها برای ساختار بندی و مستقر کردن ارتباطات قدرت  تاکید داشت

فوکو از این که وجود قدرت را بدیهی بگیرد سرباز زد و هر نظریه قدرتی که مبتنی بر این فرض بود  را طرد کرد . دولت از نظر فوکو هیچ ذاتی ندارد . جهانی نیست و منبع خودمختار قدرت نیست در عوض  قدرت اثر متغیر و در حال تکوین  اعمال بی وقفه  حاکمیت چند گانه و آمار های دائمی است .

تحلیل قدرت از دیدگاه فوکو را می توان به شکل زیر خلاصه کرد .  مطالعه قدرت می بایست از پایین شروع شود . شکل های خاصی از اعمال قدرت در مکان های نهادی مختلف مورد بررسی قرار می گیرد و این امر در نظر گرفته می شود  که چگونه این اشکال خاص اعمال قدرت برای ایجاد ترکیبات متداوم تر و گسترده تر  به هم مرتبط می شوند . اگر شخصی می خواهد قدرت را مورد بررسی قرار دهند باید قدرت را از جایی که بر اشخاص اعمال می شود مورد  مطالعه قرار دهد  تا این که مشروعیت آن را در یک مکان خاص  بررسی کند  او می بایست اعمال واقعی استیلا را مورد کاوش قرار دهد  و هم چنین این امر را تشخیص دهد که قدرت از طریق شبکه ها در حال چرخش است  تا این که  به این امر توجه کند  که در نقاط خاصی  به کار برده می شود .

فوکو سه شیوه از حاکمیت را تشخیص داد . فرمانروایی   انضباطی  و دولت . اولی یعنی شیوه حاکمیت فرمانروایی با دولت قرون وسطی در ارتباط است  که این حاکمیت مبتنی است بر  قانون مرسوم  قانون  قانون نوشته شده  دادخواهی و کنترل روی زمین و ثروث. دومی یعنی حاکمیت انضباطی با ظهور دولت اجرایی در قرن های 15 و 16  همراه است و مبتنی است بر کنترل انضباطی بدن های اشخاص  در متن نهادهای مختلف . سومی  با افزایش دولت حکومت گر که از اواخر قرن 16 شروع شد و در قرن  19 به شکوفایی خود رسید  دغدغه دولت از حالا به بعد  بیش از آن که خود قلمرو اش باشد کنترل توده های جمعیت  در قلمرو اش بود .

فوکو دولت را به عنوان یک کل ارتباطی در نظر می گیرد و حاکمیت را به عنوان  مجموعه ای از: اعمال  و استراتژی ها  پروژه های دولتی  و اسلوب های محاسبه گری که برچیزی به نام دولت اجرا می شود .(حاکمیت بر دولت اعمال می شود )